De ware geschiedenis over Darwin

De evolutietheorie wordt toegeschreven aan Charles Darwin, maar weinigen weten dat totaal onafhankelijk van hem een andere Britse onderzoeker Alfred Wallace tot dezelfde bevindingen kwam, door zijn natuuronderzoeken op de Indonesische archipel, op dezelfde moment dat Darwin met de Beagle de verschillende werelddelen afreisde.

Thuisgekomen begon Darwin zijn resultaten op papier te zetten en collega’s maanden hem tot spoed aan om het te publiceren. Groot was dan ook zijn verwondering toen hij een postpakket in ontvangst nam dat Wallace hem opstuurde, waarin dezelfde ideeën te lezen stonden, weliswaar minder uitgewerkt dan Darwin het deed. Bovendien maakte Wallace minder kans om met de eer te gaan lopen omdat Darwin zeer bemiddeld was, machtige vrienden had en lid was (later voorzitter) van de Royal Society en nog andere verenigingen. Mocht Wallace de originaliteit van de evolutietheorie opgeëist hebben, zou Darwin het niet betwist hebben, maar zouden zijn vrienden dat wel gedaan hebben voor hem. Maar Wallace erkende dat de eerste ideeën van Darwin kwamen en daarmee was de kous af.

De leer van Darwin omvatte tweeduizend bladzijden, maar zijn uitgever bood hem eerst een publicatie aan van driehonderd bladzijden om het leesbaarder te houden.(*) Darwin vond het onvoldoende en ging over tot uitgifte van een boek, waarvan de eerste editie binnen de kortste keren uitverkocht was.

Maar zoals altijd met nieuwe theorieën of uitvindingen komen die onmiddellijk onder vuur te liggen van conservatieve geleerden, bij deze niet in het minst door de katholieke kerk omdat die hiermee het bestaan van hun Grote Schepper betwistte. Ondermeer daarom ging hij de plaats van de mens in zijn theorie uit de weg, door dat hoofdstuk niet aan te snijden om de discussies te beperken. Wat het hem extra moeilijk maakte was dat er op die moment nog totaal geen bewijzen voorhanden waren om zijn leer te staven (Einstein onderging hetzelfde moeilijk parcours). 

De kritieken waren meestal ernstig, soms grappig zoals bij Jenkin, een schot die stelde dat overlevingskansen van de sterkste op de helling kwam te staan door vermenging van rassen (zoals bij whisky😜).  De kritiek van Lord Kelvin (=William Thompson) raakte Darwin meer omdat die het argument van de ouderdom van de aarde in stelling bracht. Uiteindelijk zou de tijd Darwin én Wallace gelijk geven naarmate meer en meer bewijzen boven water kwamen onder de vorm van dierlijke en menselijke fossielen. Bovendien kwam de uitvinding over halfwaardetijden van uranium door Marie Curie en ook de leer van Mendel hen te hulp. Momenteel wordt de evolutietheorie algemeen aanvaard, behalve door religies die de intellectuele ontwikkeling van hun aanhangers willen belemmeren om hen onder kontrole te houden.

(*) Om dezelfde reden beperk ik mijn artikels tot hoogstens twee bladzijden.

Bron: De Evolutie van het Darwinisme door Roger Deckmyn