Wanneer begon de popmuziek te bloeien in Vlaanderen

Er was eens midden jaren ’50 een platenhandelaar in Antwerpen, die drie zonen had, ook behept met de muzikale microbe Albert, René en Jozef meegekregen van hun vader Van Hoogten. Beginnen alle sprookjes zo niet? René  stak de plas over om paarden te gaan fokken in Amerika. Maar als het bloed spreekt, begint René liedjes te componeren en sticht een muziekuitgeverij Maxwell en neemt songs op onder het pseudoniem Ray Maxwell. Tevens richt hij het platenlabel Moonglow op (The Righteous Brothers hebben er nog bij opgenomen) en nog een tweede muziekuitgeverij Class Music. Albert zat ook niet stil en opende zelf een platenzaak Ronny en door het contact met zijn broer René importeerde hij Amerikaanse plaatjes en jukeboxen, en richtte ook een platenlabel op Ronnex Records. Moonglow van René was een “zoon” van Ronnex Records.  Jozef (Jos) daarentegen hield zich bezig met de administratieve kant van de zaken. Omdat de Vlaamse markt tot dan toe gewoon was om Nederlandstalige hits te horen, begonnen die zangers ook de Engelstalige hits te kopiëren, hetzij met een vertaling of een identieke cover. In die tijd was het dan ook normaal dat er drie of vier verschillende versies van dezelfde song verschenen. Tegelijkertijd begon Albert  ook liedjes op te nemen met eigen artiesten, zoals Freddy Sunder, Burt Blanca (Norbert Blancke), Tino Serlet en Dan Ellery.

In België werden de Moonglow opnames van The Righteous Brothers uitgebracht op het Ronnex label,: “By arrangement with Moonglow Records – Hollywood – California”, zoals u op bijgevoegde afbeeldingen kunt zien. Dat gebeurde o.m. voor “Unchained melody”. Er worden geen namen vermeld voor het arrangement. Op de b-zijde daarentegen “Hung on you”wordt Jack Niztsche als arrangeur vermeld. “Hung on you” is een compositie van het trio Phil Spector – Gerry Goffin – Carole King.
Ook de andere opnames van de Righteous Brothers verschenen bij ons op het Ronnex label. Hun bekendste opnames stonden later ook op de dubbel Polydor LP in de reeks “Quality Sound Series” nr2670 246 met als titel: The Best of Ike & Tina Turner, The Ronettes, The Crystals, Righteous Brothers and others. By courtesy of Phil Spector International.In België was Moonglow een nevenmerk van Ronnex, waarop aanvankelijk ook Rocco Granata en Louis Neefs opnamen.
Ook het “billig label”Teeny records, dat covers van bekende hits uitbracht, was eigendom van Albert Van Hoogten. Bekende uitvoerders zongen er onder een pseudoniem de cover, die soms wonderbaarlijk op het origineel leek. 

Freddy Sunder is een apart verhaal op Ronnex. Freddy, toen nog Fritz Sundermann, speelde tijdens een jamsessie in het Antwerpse Billard Palace terwijl Albert van Hoogten in de zaal zat en hij nodigde hem uit naar de hoofdzetel van Ronnex in de Van Wezenbeekstraat. Albert stelde hem voor om een song van Hank Williams op te nemen (Kawliga) dat in de States hoog scoorde in de uitvoering van Champ Butler. Freddy gaf er een eigen draai aan en noemde het Kawliga Boogie, alhoewel er weinig boogie in terug te horen is. Ook zei men hem de naam Freddy Sunder aan te nemen omdat die “Amerikaans” klonk terwijl zijn eigen naam Duits klonk en dit zo kort na de oorlog, was niet aan te raden want dat lag nog gevoelig bij veel mensen.  Freddy’s muzikale carrière was vertrokken maar klapte als een pudding in mekaar van zodra het publiek te weten kwam dat hij Belg was van de Antwerpse Seefhoek, en hij werd dan maar sessie-muzikant (Eenzaam zonder jou, Sans toi Mamie, Kiliwatch) en vaste medewerker van de BRT Big Band onder leiding van Francis Bay. 

Ook opmerkelijk waren de Ronnex opnames met de zwarte Belgische Amerikaan Jack Hammer met Twist Talk, Kissin’ Twist en The Wiggle.

En dan start Albert met het eerste Belgische popblad “Song Parade”. Maar zoals het gewoonlijk gaat als de zaken goed draaien zien anderen er ook brood in en komt er concurrentie om de hoek loeren, met popblad Jukebox door uitgever Jan Torfs, gevestigd in Mechelen,  en Fast Records opgericht door Jean Meeusen, een DJ en medewerker van Song Parade.

Een ander verhaal is dat van onze Belgische Italiaan Rocco Granata. Marina, zijn wereldsucces is opgenomen in de Decca studio’s in Jette, door aandringen van Jules Nijs, zijn toenmalige manager, die jukeboxen verkocht en uitbater was van dancing De Witte Molen in Aarschot waar Rocco opgetreden had.

“Marina” kwam, zoals dat toen meer gebeurde, in een beperkte oplage uit op het label “Tonalty” van jukeboxverkoper Nijs. Hij zorgde ervoor, dat de plaat in het Antwerpse in verschillende jukeboxen terecht kwam. In de jukeboxen steekt ook een (mechanische) teller, waaraan je de populariteit van de nummers kunt meten. Pas als men merkte, dat de plaat vaak gekozen werd, werd ze uitgebracht voor het grote publiek. Dat gebeurde ook met “Marina”.
Latere opnames van Rocco verschenen op Moonglow tot Rocco zelf “Cardinal” oprichtte.

Marina wordt een wereldsucces en er volgen meer hits, die eigendom zijn van Nijs. Later verkoopt Nijs alles aan René Van Hoogten, behalve Marina, Manuela en Buonna notte Bambino, dat apart verkocht wordt aan EMI Duitsland. Rocco Granata schreef “Buona notte bambino” in het Italiaans voor Angelo Biondi. Het nummer was aanvankelijk een “matig” succes en bracht dus volgens Rocco niet genoeg op. Daarom zong hij zelf een Duitse versie in met het gekende (succesrijke) gevolg. Ik vind dat niet uit, maar vernam het van Rocco zelf (dixit Hendrik Vanherreweghe).

Het is pas in de jaren ’70 toen Jozef Van Hoogten (het administratieve brein) ziek werd dat Rocco zijn eigen cataloog kon terugkopen. Later slaagt hij er zelfs in om zijn 3 grootste hits ook terug te recupereren.  Hetzelfde zien we gebeuren met Cardinal, het label dat zakenman-zanger Granata opricht in samenwerking met een andere platenhandelaar uit Kortrijk, dhr. Craeynest, eigenaar van de bekende platenzaak Musica, Steenpoort 10, die hij later zal uitkopen. In de jaren ’60 was dat de enige platenwinkel in Kortrijk. Later kwam daar “Maison bleu” bij, een paar huizen verder. Granata heeft in de jaren ’70 ook een eigen perserij, en een muziekuitgeverij Granata Music, dat in 1963 opgericht werd met…René Van Hoogten, die hij ook later zal uitkopen. Cardinal records had toen een enorme stal aan artiesten zoals Louis Neefs, Marva, Will Ferdy, Jacques Raymond, Miel Cools en De Elegasten. Het is in Granata Music dat hij zijn hele cataloog heeft ondergebracht. Paul Anka heeft hetzelfde gedaan met zijn cataloog die verdeeld stond onder ABC Paramount en RCA en onderbracht bij Spanka Music. Anka heeft al zijn ABC-hits heropgenomen toen hij overstapte naar RCA. Het is dus uitkijken als ge Anka muziek koopt, want sommigen horen het verschil niet tussen de originele opnames en de remakes, zelfs dj’s van de Belgische radio’s niet. Op de  dubbel CD Back to Back, Paul Anka en Roy Orbison, staan wel de originele ABC-Paramount nummers. Deze zijn veelal gearrangeerd door Don Costa en klinken in mijn ogen beter dan de remakes op RCA, niettegenstaande de kwaliteit van veel ABC-Paramount persingen, te wensen overlaat. De sound op ABC-Paramount is vaak bombastischer, meer Spectorachtig, de remakes zijn zuiverder en cleaner, maar minder authentiek. “Hello Jim” was een van de eerste opnames van Paul Anka op RCA en is dus geen “remake”.

René (Ray Maxwell) speelde ook een rol voor Alberto Cortez, de ingeweken Argentijn die naar Antwerpen kwam en een cover inblikte (Sucu Sucu) dat een monsterhit werd. Cortez werd ook ontdekt door Jules Nijs. Nadien schreef Maxwell verschillende songs voor hem, maar ze haalden nooit meer het enorme succes van Sucu Sucu: Allez Allez, Renata, O Monica. Het was ook in De Witte Molen van Nijs dat Cortez zijn echtgenote leerde kennen, Renée Govaerts, die een horlogewinkel uitbaatte in Aarschot. Het stel week uit naar Spanje waar Mr. Sucu Sucu op 4 april 2019 in Madrid gestorven is.

Ik denk toch dat we mogen stellen dat de gebroeders Van Hoogten de muzikale katalysatoren waren die de Vlaamse muziekindustrie tot een vroege bloei bracht, terwijl Wallonië vooral keek richting Frankrijk en zoals zij lang bleef zweren bij Franse vertalingen van Engelstalige hits, zelfs nog toen de Beatles al opgang maakten.

Bronnen: Gust De Meyer, Kris Ameryckx, Hendrik Vanherreweghe en Wikipedia